Reacties (5)

Door Rozerood, 6 december 2009

Zomaar wat herinneringen aan december en een loflied op mijn vader.

Voor mij als kind was december mijn lievelingsmaand. Sinterklaas, kerst en verjaardag stonden garant voor veel nieuwe boeken! En dat betekende heerlijk lezen in de kamer, het liefst met de gordijnen dicht. Wat was het altijd koud buiten de woonkamer!
De warmte kwam van een zwarte potkachel, die altijd van kolen werd voorzien door mijn vader. Hij moest daarvoor door het koude balkon op, want daar stond de kolenvoorraad.
Mijn moeder was niet sterk. Mijn vader deed veel om haar taken te verlichten en vooral in de wintermaanden moet dat zwaar zijn geweest.
Op maandag hoorde ik hem al vroeg in de keuken bezig. Ik wist wat hij aan het doen was. De was werd in een enorme wasketel op het vuur gezet en aan de kook gebracht. De rest van de maandag stond de pan op het fornuis, waardoor het ook in de keuken behaaglijk was en heerlijk rook!
Als hij dan ’s avonds thuiskwam spoelde hij de was uit en haalde het door de wringer. Ik denk dat mijn moeder de rest van de was deed, zoals ophangen, strijken en opvouwen. Wij, drie dochters, waren de prinsesjes en we waren ook nog klein. Want toen ik zo’n jaar of negen was kwam er achter elkaar een gaskachel, een gasfornuis en een wasmachine in huis. Vooral voor mijn vader moet dat een enorme verlichting hebben betekend!
Mijn moeder was niet sterk, eigenlijk was ze al heel lang ziek. Ik was nog niet volwassen toen ze in december steeds zieker en zieker werd. Ze stierf op tweede kerstdag. Daarna is december voor mij nooit meer hetzelfde geweest. En voor mijn vader al helemaal niet.

Nu is hij ziek en de dokters denken dat hij ieder moment kan overlijden. Het kan ook zomaar nog een paar weken duren. Ik wil hem helemaal niet kwijt, maar laat het niet in december gebeuren!